1930 – Subrahmanyan Chandrasekhar: Beyaz Cüce Limiti

1930’da Subrahmanyan Chandrasekhar, elektron degenerasyonu basıncıyla dengelenen beyaz cücelerin için bir kütle limiti olduğunu gösterdi. Chandrasekhar limiti yaklaşık 1.4 güneş kütlesi civarındadır; bunun ötesinde bir yıldız çekirdeği, elektronların kuantumsel basıncı tarafından desteklenemez ve çökerek daha yoğun bir nesne (nötron yıldızı veya kara delik) haline gelir. Bu kuramsal sonuç, yıldız evrimi ve süpernova patlamalarının fiziksel açıklamalarında dönüm noktasıydı.

Chandrasekhar’ın çalışması başlangıçta bazı tartışmalara yol açtı; büyük isimler arasında fikir ayrılıkları oldu. Ancak zamanla gözlemsel veriler (süpernova türleri, nötron yıldızları, kompakt nesnelerin varlığı) onun öngörülerini doğruladı. Bu limit, yıldızın kaderini belirleyen nicel bir kriter sunarak astrofiziğe kuantum istatistiklerini entegre eden önemli bir katkı sağladı.